معرفی شهرستان:
  1. تاریخچه گراش
گراش در 27 درجه و 40 دقیقه عرض شمالی و 54 درجه و 8 دقیقه طول شرقی نصف النهار گرینویچ قرار دارد.گراش در واقع یک نقطه شهری به عنوان مرکز شهرستان گراش در استان فارس می باشد که در ناحیه گرم و خشک بیابانی ایران واقع شده است. ارتفاع این شهراز سطح دریای آزاد 920 متر می باشد. شهر گراش درقسمت جنوب استان فارس و با فاصله حدود 360 کیلومتری از مرکز استان (شیراز)واقع شده است. شهرستان گراش دارای دو بخش ارد و مرکزی و دوشهر گراش و ارد می باشد.
وجه تسمیه گراش
  1. گراش: هم ریشه خراش و غراش و به معنی پراکنده و پریشان است. گروهی اعتقاد بر این دارند که این آبادی در زمان های گذشته صرفاٌ در محل گراش امروزی نبوده، بلکه تشکیل یافته از چند آبادی پراکنده بوده که امروزه آثاری هرچند اندک که از آن ها به جای مانده است.این آثار عبارتند از:
  • تپه ای به نام گال
  • تنگه ای بنام خاگ زیت
  • وجود آثار قبر و ساخته هایی از سنگ و ملات گچ در دشت بالا واقع در جنوب غربی شهر
  • جاشهرهایی در حاشیه رودخانه فصلی پئت در سمت جنوب شهر و انتهای خیابان آبیاری، صحرای تارآباد و چارلسی و...
  1. گرشه: گرشه به نوعی از سنگ های رسوبی آهکی گفته می شود و این نوع رسوبات که به رنگ های سبز و قرمر هستند، کمابیش در ارتفاعات گراش و هم چنین در مرکز شهر گراش به خصوص کوه کلات به چشم می خورد.
  2. گبراش: عده ای اعتقاد دارند که نام قدیم این آبادی، گبراش بوده و گبر به معنی غیر مسلمان و زرتشتی است و معتقدند چون این سرزمین موطن عده ای گبری مسلک بوده است، در نتیجه گبراش به معنی سرزمینی که گبر نشین بوده و احتمال زیاد عده ای بعد از استیلای اسلام بر اینم مناطق به کشورهای حوزه خلیج فارس و بعضی از آنها به هندوستان مهاجرت نموده اند.
  3. گرا: واژه گرا، در گویش محلی گراش به معنی روشنایی و شعله ور بودن است که بخاطر تابش مستقیم خورشید به کوه مرکز گراش کلات و انعکاس نور در تمام روز به این شهر اطلاق شده است، چه این شهر به دو محله تقسیم می گردد که نام هردو به طریقی با نور ارتباط پیدا می کند. نام یکی از آنها برق روز یا بلئلئز به معنی رو به آفتاب و دیگیری ناساگ به معنی بدون سایه است.در محله برق روز که رو به شرق است از آغاز طلوع آفتاب و در محله ناساگ که رو به غروب است تا آخرین لحظه غروب آفتاب، نوری که به کلات می تابد مشاهده می شود.
 
اماکن فرهنگی و تاریخی :
قلعه گراش0همایون دژ): این قلعه که در حال حاضر، فقط مخروبه های آن باقی است بر روی تل بزرگی به ارتفاع 1070 متری، از سطح دریا، بنام کلات واقع است که شهر گرداگرد آن توسعه یافته است.
هم اکنون بر روی باقی مانده های این قلعه تاریخی، ارامگاه شهدای گمنام احداث گردیده که این مکان را به زیارتگاهی جهت عموم تبدیل کرده است.این بنا در سال 1382 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
سد تنگ آب(تگ آو) : این سد که در تنگه ای به همین نام در جهت جنوب غربی شهر گراش در کوه سیاه در زیر قلعه ای به نام بن مرک واقع است، مربوط به دوره ساسانی است که در دوره صفویه مرمت شده سه پشت بند جهت جلوگیری از تخریب آن ساخته شده است. این بنا، جزو اثار ملی است که در تابستان 1380 به ثبت رسیده است.
برکه کل:برکه کل در محله مصلا واقع شده و به همت حاج اسداله فرزند دهباشی کربلایی، علیرضای گراشی و توسط استاد حسن شیرازی ساخته شده است و بنابر اقوال تاریخ ساخت آن چند سال بعد از آب انبار کشکول، حدود سال (1290ه ق) می باشد.سقف گنبدی شکل و عظیم آن به علت نامشخصی پس از چندی ریزش نموده است.این بنا در سال 1380 از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور در شمار آثار ملی به ثبت رسیده است.
برکه آسداله: این برکه در تاریخ 1286 ه ق به همت حاج اسداله فرزند دهباشی کربلایی، علیرضای گراشی ساخته شده است و پس از برکه کل (گنج البحر)بزرگ ترین آب انیار گراش است. این بنا در سال 1380 از سوی سازمان میراث فرهنگی کشور در شمار آثار ملی به ثبت رسیده است.
حمام دهباشی: تنها حمام قدیمی به جامانده در گراش است، هم چنان که از نام آن پیداست توسط دهباشی کربلایی علیرضا گراشی در اوایل سلسله قاجاریه ساخته شده است.این حمام دارای زیربنای 244 متر مربع می باشد واز سه بخش : سالن اصلی حمام، خزینه و رختکن تشکیل گردیده است و در قسمت شمالی این بنا چاهی به نام سید علی جهت تامین آب آن در نظر گرفته شده است.
دهباشی کربلایی علیرضا گراشی که پدر قتح علی خان گراشی بیگلر بیگی لارستان و بنادر و حاج اسداله بانی چند بنای تاریخی معروف گراش می باشد،
حسینیه سنگ آوی: این بنا به همت حاج اسداله فرزند دهباشی کربلایی علیرضا گراشی، در سال 1282 هجری قمری بنا شده است.علت نام گذاری این حسینیه به " سنگ آوی" این است که ظرف سنگی بزرگی به شکل " U" در زیر طاقی با تزیینات مقرنس که به منظور نگهداری این ظرف در کنار درب ورودی، ساخته شده قرار دارد.این بنا شامل: یک سالن روضه خوانی، یک ایوان بزرگ روبروی سالن، یک آشپزخانه، با چند اطاق انباری، حیاط و حوض قدیمی می باشد. این بنا در سال 1384 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
مسجد جامع: این مشجد در محله پاقلعه واقع است که به علت نداشتن سنگ لوح، تاریخ ساخت وئ بانی آن مشخص نیست. ولی بنابر اقوال این مسجد در زمان حکمرانی دهباشی کربلایی علیرضای گراشی کلانتر و ضابط بیشتر نواحی لارستان فرسوده گردیده است.این بنا شامل: یک حیاط، سالن اصلی، شبستان، حیاط خلوت و چند اتاق انباری و حوضخانه می باشد.
مسجد آخوند
کاروانسرای بر میر
کنار زیارت
برکه کدبان
خانه فضل الله خان
هفت برکه
برکه چهار طاق
خانه عظیمی ها(شهیدان عظیمی)
اماکن مذهبی و بقاع متبرکه:
شیخ عبداله انصاری
پیر پنهان
پیر علی اکبر
شیخ مشهدی اسماعیل(گب)
ابوالفضل عباس(ع)
سبزپوش(گزدان)
امام زاده قاسم(پیر چاه گلابی)
پیر کنار زیارت(پیر با)
پیر بی بی دختر
شیخ فخر الدین
شیخ صدرالدین
شیخ حسین
پیر حسین رحمت(تنگه بادامی)
پیرزن انگشتری
پیر کلات(خانه اضغر عربی)
پیر کنار خانه حاج امراله بخشی
پیر خانه بهره مند
پیر کنار حسن مهراب
زیارتگاه شهدای گمنام
پیر قره باغی
پیر شیخ ابوالبفاء(پیر مکرم)
پیر باغ شفاء
پیر لاغر(بی بی گلسو)
پیر شیخ آلا شیخ
گیر خدا
  •  آمار سایت
  •  اوقات شرعی
Link group not found.
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به استانداری فارس بوده واستفاده از آن با ذکر منبع بلا مانع است